Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

AKRAN ZORBALIĞI

 YAZARI TAKİP ET X
Saadet Algan’ın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

 
 

  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Ne kadar yorucu ve zorlayıcı bir durum olduğunu ancak yaşayanların anlayacağı bir konu, Akran Zorbalığı...

İki taraf var, ikisi de çocuk.. Ne kadar anlatabileceğim veya anlaşılabileceğim konusunda ben bile tereddüt yaşıyorken, iki çocuğa, tertemiz pırıl pırıl iki dimağa bu konu nasıl anlatılır.

Psikolojik ve fiziksel şiddet uygulayan yaptığının ne kadar yanlış olduğunun veya yaptığıyla karşısındakine ne derece uzun vade trajediler yaşattığının farkında mı?

Birazdan yazacaklarım, bir anne olarak feryadım, mutsuzluğum, çözüm arayışım.

Yıllardır akran zorbalığına maruz kalıyorum.

Evet yanlış okumadınız, bir yetişkin olarak yıllardır, çocuklarıma yapılan her türlü psikolojik veya fiziksel şiddette büyük travmalar yaşıyorum.

Sürekli , itilen, düşürülen ve bu şiddete artık kasten maruz bırakılan, fiziksel görünümüyle dalga geçilen, “Anne ben şişko muyum?” diyen, “ben okulda hep düşürülüyorum, ama aslında o öyle değilmiş, ben takılıp düşmüşüm” diyen ve şiddete şiddetle karşılık vermeyen çocuklarım var çünkü.

Tanıdık geldi mi? Sizde akran zorbalığına maruz kalıyorsunuz değil mi?

En zoru, yanlış bir cümle ederim de, travma yaşatırım veya umulmaz yaralar açarım korkusuyla kelimelerinizi seçerek konuştuğunuz çocuğunuzun size söylemeden yenmeye çalıştığı bu zorbalık çeşidinin bir yerden patlak verdiğine şahitlik etmek.

Misal, Ada, günlerde hırçınlaşıyor, babasına, bana , kardeşine karşı hiç olmadık sebeplerden sesi yükseliyor ve birdenbire günlerdir cereyan eden o yüksek gerilimin gerçek sebebi baş gösteriyor, “Anne , X benimle dalga geçti”..

Şimdi ne yapabilirim? Ada’yı teskin etmeye çalışırken beni kim teskin edecek diye düşünüyorum çünkü ben de çok üzgünüm, anneme anlatsam “ çocuktur unutur” der ama unutmaz biliyorum biz de geçtik bu yaşlarda türlü ağrılardan.

Psikolog arkadaşlarıma danışıyorum, ve onların da yönlendirmesiyle, önce okuldaki öğretmeni sonrasında veli arkadaşımla görüşmeyi deniyorum.

Burada en önemli konu ne biliyor musunuz? Diğer tarafta çocuk ve cidden niyet kötü değil aslında, önemli olan diğer veli, geri bildirime açık mı? İşte bu çok önemli.

Eğer veli arkadaşınız geri bildirime açıksa, o da çocuğuyla bu konuyu konuşup,çözüm odaklı davranıyorsa ki ben cidden çok şanslıydım hep duyarlı ailelerle iletişimde oldum, sorun çözülebiliyor.

Ama ya diğer veli, “benim çocuğum böyle bir şey yapmaz.” Deyip konuyu kapatırsa?

İşte bu büyük problem.

Ne olursa olsun, çocuğunuz size akran zorbalığının sinyallerini verdiğinde, açıkça veya üstü kapalı hissettiğinizde mutlaka bu konunun üzerinde durun, çocuğunuzun gözünde bu şiddet türünü normalleştirmeyin ve “çocuktur” diyerek üzerini kapatmayın.

Bir psikologtan veya okulun rehberlik bölümünden mutlaka destek alın.

Unutmayın ki, şu an yaşadıkları şiddeti onların gözlerinde normalleştirirsek ileride pek çok sözlü veta fiziksel şiddeti hayatın akışı zannedecekler.
 

Yayın tarihi: 30.10.2019
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (1)

Çok güzel bir yazı olmuş Saadet Hanım 1 e başlayan kızımda maruz kalanlardan...

30.10.2019 19:03:37 Halide Duman