Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

EN YAKININ SENİ İNCİTİRSE

 YAZARI TAKİP ET X
Umutsuz İş Kadını’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Bu hayatta herkesin layık olduğu bir vitrin rafı var.

Her an görmekten, birlikte bir şeyler paylaşmaktan hoşlandıklarını, senin için en önemlileri ön sıradaki raflarda tutuyorsun. Kıymetlilerin oluyor onlar senin…

Daha az önemliler, hatta önemsizler ise daha arka raflarda duruyor.

Zira değer vermediklerini önlerde tutup sürekli göz önünde bulundurarak asabını bozmak istemiyorsun.

Aslında onların seni üzmesi pek de mümkün olmuyor. Yaptıklarını umursamıyorsun bile.

Oysa kendini yakın hissettiğin, her şeyini paylaştığın insanlar her daim hayatında kalsın, hep aynı rafta yer alsın istiyorsun.

Sen istiyorsun istemesine ama, onlar istemiyorsa…

Biliyorlar yumuşak karnını, nasıl davranırlarsa seni daha çok kıracaklarını.

Savunmasız yanlarını…

Önem verdiklerini… Vermediklerini…

Parmaklarını sallıyorlar mesela seninle konuşurken. Kaç yaşında olduğunu umursamadan.

Sonra… Seslerini yükseltiyorlar.

Söyleyeceklerini art arda sıralayıp sen konuşurken kapıyı çarpıp çıkıyorlar arkalarında nasıl kırık bir kalp bıraktıklarını bile umursamadan.

Sana “konuşma” diyorlar yani. “Sesini bile duymak istemiyorum.”

Susturuyorlar seni.

Tehditler savuruyorlar seni incitmek, gözünü korkutmak için.

“Ben böyle istiyorum kendi adıma, canın isterse” tavrını takınıyorlar.

Küçücük bir kız çocuğu oluyorsun o anda kadınlığından sıyrılıp; onlar azarlarken seni.

Duymaktan en nefret edeceğin şeyleri söylemekten geri kalmıyorlar.

Özellikle söylemekten geri kalmıyorlar hatta seni rahatsız edeceğini bildiklerini.

Bilerek, seçerek cımbızla seçiyorlar acı sözlerini.

Sesini bile çıkarmıyorsun, öylece bakıyorsun gözlerinin taa içine, duyduklarına-yaptıklarına inanamaz, afallamış bir ifadeyle.

"Bu mu benim en değerlim?" diyorsun.

Sonra…

Gözünden bir damla yaş akıyor… Uzanıp alıyorsun onu en öndeki raftan, arka sıralara yerleştiriyorsun bir daha hiçbir zaman ön rafa geçemeyeceğini bilerek.

İçin acıyor…

Yayın tarihi: 09.02.2012
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (16)

varya benbudünyadaolmasaymışımkesinsavaşfilanolmayacakmış kendimiokadaryorgun hissediyo rumkietrafımdaolanherkes tanıyorumveyaseviyorumdediğim herkesmaddimanevialacağınıalır vetu kakaolanhepbenolurumgene öyle oldu 27 ve 19 yaşındaki oğullarım tarafından 10 sene sonratekraryaptığımevliliği mi burnumdangetirmekiçinvebeni yalnızsavunmasızbırakmak için yaptıklarınıgörünce kimin kalbinikırdımdabunlar geiyor diyorumkendikendimeaslında o kadardoluyumkiamaanlatamı yorumkimseye

14.08.2012 13:30:44 şebnem yılmaz

Babalarının yerinin doldurulamayacağını göstermek istiyorlardır belki de Şebnem Hanım. Biraz zaman tanıyın onlara; sizin için en doğru olanın bu olduğunu anladıkları zaman size de hak vereceklerdir. Her şey yoluna girer. Üzmeyin kendinizi bu kadar. Hepimiz incitiliyoruz yakınlarımız tarafından. Zaten değer verdiklerimizdir bizi inciten, vermediklerimiz canımızı yakamaz. Sevgiler,

15.08.2012 10:24:00 Umutsuz İş Kadını

Ne kadar çok incinsemde sevgim hiç kine dönüşmedi dönüşmesine izin vermiyorum hep şunu dilerim kendime Rabbim ayırt etmesini bileyim! Aklımı alma benim! Her yeni gün an be an yeni şeyler doğurabilir bu bizim düşüncemiz ve eylemimizle oluşur. Yeterki doğru olanını dileyelim ne düşünürsek onu yaşarız.Saygı sevgilerimle..:)

01.08.2012 06:53:49 Selma Örser

Merhaba Selma Hanım, Ne güzel yazmışsınız. Ve çok haklısınız doğru olanı dilemekte. İnşallah herkes her zaman gönlünden geçeni yaşayabilir. Her şey herkesin gönlüne göre olur. Sevgiler,

02.08.2012 08:05:42 Umutsuz İş Kadını
16 YORUMUN TÜMÜNÜ GÖSTER