Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile

MAHALLE BASKISI

 YAZARI TAKİP ET X
Saadet Algan’ın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

 
 

  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Çoktandır aynı şeyi düşünürken buluyorum kendimi…

Bizler yani anne-babalar yarış içindeyiz sanki…

Evveliyatına giderek anlatayım ne demek istediğimi, sanırım o zaman sizde bana hak vereceksiniz.

Hamilelik ile birlikte başlayan, mahalle baskısının etkisi doğum ve lohusalık ile tavan yapıyor.

"Bebek kaç kilo doğdu, sütün yetiyor mu, komşunun kızının ikiz doğuracak kadar sütü varmış" söylemleri, lohusalıkta kriz geçirmemize sebep olsa da, zamanla bebeğimiz büyüdükçe biz de o sarmalın içinde buluyoruz kendimizi…

Normalleşiyor bu söylemler. Çocuklarımızın hangi okula gittiğiyle, İngilizce kaç kelime konuştuğu ile, hangi spor dallarına yeteneği olduğu ile övünür ve yarışır buluyoruz kendimizi…

Üstelik bunu eğitimli, vizyon sahibi ebeveynler olarak bizler yapıyoruz.

Şimdi bu yazıyı okurken, "Yok canım, ne alakası var? Ben hiç böyle şeyler yapmıyorum" diyenler çok olacaktır. Umarım ben yanılıyorumdur. Umarım çocuklarımız üzerinde böyle bir mahalle baskısı kurmuyoruzdur.

Hafta sonu kurstan kursa sürüklenen çocuklar, çocuğunun piyanoya doğuştan yetenekli olduklarını iddia eden anneler, oğlu gitar çalmak isterken zorla dövüş sanatlarına yönlendiren babalar gördü bu gözler.

Ben doğrusunu yaptım demiyorum ama vicdanen rahat bedenen yorgunum açıkçası... Ada ve Aras neyi sevdiklerine karar verene kadar oldukça yorucu ve bitmek bilmeyen kurs denemeleri ile geçti 2 senedir hafta sonlarım.

Şimdi ne istediklerine karar vermiş gibiler, ama yarın ne olacak bilemiyorum. Bana fikrimi soran "Anne sen hangi spor dalını yapmamı istersin?" diyen olmadı haliyle, sorsalardı, kesin "yüzme" derdim ama sonrada vicdan azabı çekerdim, istemedikleri bir şeye mi yönlendirdim onları diye.

Annelik, sonsuz bir vicdan azabı süreci o kesin…

Umarım kendi bildikleri yoldan asla şaşmayan ve beni yıpratmaya devam eden çocuklarım seçtikleri yolda hep mutlu olurlar.

Yayın tarihi: 24.12.2018
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI
Bu yazar yazısına henüz yorum yapılmadı.