Düğünüm ve sonrası

Bu gün evliliğinin 1. ayını doldurmuş taze bir gelin olarak yazıyorum sizlere. Bence:

Evlilik güzel ama zor bir müessedir.

Hizmette sınır yoktur.

Ne yaparsanız yapın kimse memnun olmaz. Özellikle düğün öncesinde herkesin içine bir şey kaçmış gibi olur, farklılaşmaya başlanır.

Bu gibi anlarda “düğün stresinden” deyip geçmek lazım.

Açıkçası ben öyle yaptım. Çünkü farkındayım düğün stresinden dolayı çeşitli hatalar yapılıyor. Tabii bunlar çok normal.

Olgunluk ve orta yolu bulmak gerekiyor. Zaten evliliğin altın kuralı olgunca davranmak ve orta yolu bulmaya çalışmak...

Keskin çizgileriniz olamıyor maalesef.

Neyse ben düğün öncesi streslerini ve bir o kadar da güzelliklerle geçen sürece değinmeyeceğim. Güzel anılarla bitti gitti hepsi. Şimdi fotoğraflara bakmak, videoları izlemek ve o anları konuşup gülmek kaldı bize.

Özellikle düğünümüz çok güzeldi. Tanıştığımız yerde evlenerek anılarımızı daha derinleştirmek istedik ve Bostancı Club Sporium’da Yadinbey Restaurant’ta çok tatlı bir düğünle evlendik. Her şey istediğimiz gibi oldu. Yadinbey ekibi ve özellikle sahipleri Filiz ve Mecit Okçuoğlu bize her adımda destek oldular. Bize ciddi anlamda abilik ve ablalık yaptılar.

Düğün sonunda ailemle yaptıkları sohbette akraba olduğumuzu anladık. Demek ki neymiş, kan çekiyormuş.

Düğün anları o kadar stresli zamanlar ki gerçekten olgunlukla yaklaşan ve ortamları yatıştıran büyüklere fazlasıyla ihtiyaç oluyor. Özellikle ailelerde orta yolu bulacak büyüklere ihtiyaç duyuluyor. İşte Filiz abla ve Mecit abi bizim için bu görevi gören büyüklerimiz oldular. Üstelik mekanlarına düğünlerini yapmaya giden bir çift olarak bizleri tanıyıp sadece sevdikleri için. Herhangi bir zorunlulukları olmamalarına rağmen aileden birileriymiş gibi davrandılar ve büyüklüklerini gösterdiler.

Bu iki insan sayesinde düğünümüz tam istediğimiz gibi oldu. Onlara ve Yadinbey ekibine çok teşekkür ediyorum, her anımızda yardımcı oldular ve tüm kaprisimizi çektiler.

Düğün bittikten sonra biz yüzümüzde tatlı tebessümlerle oradan ayrıldık. Bir gelini bu şekilde uğurlayan mekan sahipleri olarak benden çok dua aldınız haberiniz olsun.

Sol baştan: Funda-İbrahim Alban, Pınar Eslek-Şevki Gök, Filiz Okçuoğlu, Nurgül Eslek (annecim), Mecit Okçuğlu, Hüseyin Eslek (babacım),Elif Eslek (ablacım). Ayaktakiler: Eser Eslek (kardeşim) ve arkadaşı.

Düğün sonrası çıktığımız 8 günlük seyahat bizim için herşeye değerdi.

Her yanından tarih fışkıran Roma’nın büyüsüne kapılıp kendimizi pizza yemeye verdik inanın.

Löp löp olarak geri dönmedik tabii. Tüm gün gezmekten zayıflamış bile olabiliriz.

Ben hayatımda hiçbir seyahatimde bu kadar şuursuzca yemek yediğimi hatırlamıyorum. İki insan ancak bu kadar kendileri kaybedebilirdi. Vallahi biz yaptık ve oldu.

Başbaşa, sabahın erken saatlerinde başlayıp, akşama kadar yiyerek, gezerek ve eğlenerek geçirdik Roma-Floransa ve Venedik yolculuğumuzu.

Güzel bir tatil sonrası döndük ve yeni hayatımıza başladık. Bunca yıldır yalnız başına hayatına devam etmeye alışmış, iş-güç sahibi ve özgür ruhlu iki insan olarak zorlandığımız anlar oluyor tabii. Artık iki kişilik yarı çekirdek bir aileyiz. Aile olmanın ne demek olduğunu bilen, iyi ailelerde yetişmiş insanlar olarak kendi küçük ailemizin kıymetini bilmeye ve keyifle bunu büyütmeye kararlıyız...

Herkese Not: Bu yazı geçen hafta yazdığım yazıyla ilgili hayal kırıklığı yaşayan okuyucularımın gönlünü almak için düğünü ve sonrasını kısaca anlatmak için yazıldı...

Sevgiler...