Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile

TEKNOLOJİ DİYETİ

 YAZARI TAKİP ET X
Nuran Çakmakçı’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

Eğitim Hürriyet'i Hürriyet Gazetesi yazarı
 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Tamam, bu çağın çocukları biraz farklı. Ellerinde telefon, tablet, dizlerinde bilgisayar düşmüyor. Onlarsız yapamıyor, her daim eksikliklerini hissediyorlar. Ama, değil bizimle, akranlarıyla bile konuşamıyorlar. Bizim gibi 30’lu yaşlarda teknoloji ile tanışan nesildeki anne babalarının aksine hayatlarının her alanında bir teknolojik alet var. Sınıflarında akıllı tahta, önlerinde tablet, teneffüste cep telefonu, evde arkadaşlarıyla bir araya geldiklerinde ya DVD’lerde film seyrediyor, ya da Playstation’un başına geçiyorlar. Aralarında konuşma yok denecek kadar az. Kullandıkları kelime sayısı iddia ediyorum 50’yi geçmez. Onlar da, “Tamam kanka, oğlum, kızım, ne yapıyorsun ya, oleyy, ..vs” den ibaret.

Yalnız kaldıklarında ellerindeki parmaklar mesaj yazmaktan dolama çıkaracak gibi. Gözleri bilgisayara bakmaktan kıpkırmızı oluyor. Hadi evde bunları sınırladık, ama çocukların bulunduğu tüm ortamlar teknoloji ile donatılıyor. Bakınız Fatih Projesi ile binlerce okula tablet gönderiliyor, akıllı tahtalarla sınıflar doluyor. Üniversiteler bile uzaktan eğitime geçiyor.

Bütün bunlar iyi de duygular, iletişim, temas, dokunma, gözlerinin içine bakarak konuşma nerede kalıyor? Eski kafalı mıyım neyim ama bunlar bana aşırı geliyor. Ne olursa olsun, kim ne derse desin ben çocukluğumdaki arkadaşlıkları, dertleşmeyi, birlikte eğlenmeyi, hoplayıp, zıplamayı görmek istiyorum çocuğumda. Oğlumun saatlerce bir yere odaklanarak kalmasını, yazmaktan parmaklarının acımasını istemiyorum. Bir ekran başına onlarca ergenin toplanmasına pek sıcak bakamıyorum. Ne bileyim sanki insanlık elden gidiyor gibi geliyor. Duygularımızı o teknolojik aletler elimizden yavaş yavaş alıyor diye düşünmeden edemiyorum kendimi.

Tabii teknoloji olacak, şimdi bu satırları ben de bilgisayarla yazıyorum, tüm işimi onunla yapıyorum, ama sadece ve sadece işimin bir parçası olarak kullanıyorum. Yine arkadaşlarımla birlikte vakit geçirmenin keyfine doyamıyorum.

İşte bütün bunlardan dolayı biz oğluma biraz teknoloji diyeti verdik. Verdik derken aslında teknolojiyi hayatının içine bu kadar sokmasıyla ilgili uzun uzun konuşmalar yaptık ve kararı o verdi. Çünkü, o da zamanının büyük bölümünü bu aletlerle haşır neşir geçirdiğini anlayarak, dört duvar arasına kapanarak geçirdiğini anladı ve dün cep telefonunu kendi elleriyle bize teslim etti. Bilgisayarı ödevi dışında bir süre kullanmayacağını, arkadaşlarıyla farklı etkinlikler yapacağını söyledi. Şimdilik aradan bir gün geçti. Hani bizim diyetler gibi pazartesi başlayıp, salı günü bitirebilir de, sağlam irade ile devam de edebilir de.

Ben içimden bir hafta süre verdim, sonrasında yine akranları gibi o hayata dönecek ama, olsun hiç değilse öteki hayatı da anlayacak, orada vakit geçirmenin nasıl bir duygu olduğunu, koşmayı, zıplamayı, hareket etmeyi daha çok sevecek diye düşünüyorum.

İlk gün akşam sohbetle geçti, televizyon kapandı, tıpkı çocukluğumdaki gibi anılar anlatıldı, hatta ben coşup kutu oyunları oynamayı teklif ettim, ama daha o bölüme geçemedik. Bakalım bugün nasıl geçecek?
 

Yayın tarihi: 21.02.2014
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (2)

Sayın Nuran Çakmakçı,örnek bir olayı çok güzel tasvir etmişsiniz.Ancak analizler çok eksik.Yöntem yanlış.Bir haftalık ''diyet'' çok yanlış bir uygulama.Alışılmış haz kalıpları için çok daha büyük istek doğuracak.Sonucunda da istediğiniz hedefe ulaşmış izlenimleri edineceksiniz.Bu izlenim geçiçi olacak.Zihinsel faaliyetlerden haz almayı aşılamak daha faydalı sonuçlar verebilir

21.02.2014 15:05:53 sebahattin dilaver

Saygı ile.. Makalenizde her şey net anlatılmış. 'teknoloji' hastalığı diyebileceğimiz tutku, ilişkiler bağlamında zihinseli de tökezletmekte. Gözü kapalı mesaj postalıyor; ama matematikte, fende, ilişkilerde yavan kalıyorlar. Siz ailede ikna çözümü bulmuşsunuz; ailelere duyurulur.

21.02.2014 10:48:57 nadir şener hatunoğlu