Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile

SPOR VE ÇOCUK

 YAZARI TAKİP ET X
Nuran Çakmakçı’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

Eğitim Hürriyet'i Hürriyet Gazetesi yazarı
 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Eğitim yazarı olduğuma bakmayın, ben anneliği biraz el yordamıyla, biraz da dürtülerimle yapıyorum. Sezilerime hep güvendim.

Yazılarımdan artık oğlumu tanımayanız yoktur. Biraz haylaz, hareketli bir çocuk. Dikkati çabuk dağılan, duygusal, özgüveni yüksek bir ergen irisi şimdi.

Sabır İçin Satranç

Yerinde duramadığı için 3 yaş sonrası bir ara çok endişelendim. Gördüğüm her uzmana, karşılaştığım her eğitimciye dikkat eksikliği konularını sorup, ipuçları almaya çalıştım, bunlarla yetinmeyip, uzmana götürdüm.

Sonuç iyiydi, sorun yoktu. Ama, ben yetinmedim. Sezilerim burada işe yaradı. Biraz sabırlı olmayı öğrensin diye öğretmenlerinin de önerisiyle ilköğretim birinci sınıftan itibaren satranca yönlendirdim.

Bu sporu çok sevdi. Birkaç dakika aynı pozisyonda duramayan çocuk, turnuvalarda neredeyse 2.5-3 saat satranç masasında oturdu.

Karşısındaki hamle yapmadan, onu beklemeyi, acele karar aldığında hata yaptığını yaşayarak gördü. Bir adım attığında o adımın sonuçlarının ne olacağını, herhangi bir durumda bir olayın birkaç sonucu olabileceğini hesaplamayı öğrendi.

Satranç oğlumda inanılmaz değişikliklere yol açtı. Yarışmayı seven, kaybetmekten nefret eden bizim haylaz hata yapınca kimsenin gözünün yaşına bakmadığını yaşadı. Kazanmak kadar kaybetmenin de normal olduğunu, başarmak için çalışmanın gerekli olduğunu gördü.

Paylaşmak İçin Basketbol

Tek çocuk olduğu için paylaşmada zaman zaman zorluk yaşadı. Kral tahtını kimseye kaptırmak istemediğinden elindeki avucundakini paylaşmaya pek yatkın değildi. Bunun da çözümü spordu.

Biraz irice olduğundan spor öğretmenleri gözüne kestirmişti. Basketbolda karar kıldık. Çünkü, takım sporuydu. Yaklaşık 5 yıldır da bu oyunu oynuyor.

Paylaşmayı, arkadaşlarına destek vermeyi, onlardan destek almadan sahada hiçbir şey yapamayacağını öğrendi.

Sıkıldığında, herhangi bir konuda zorlandığında ya satranç tahtasının başına geçiyor ya da bahçeye koşup basketbol topuyla hıncını alıyor.

Bu iki spor onu çok rahatlatıyor. Sabır ve paylaşma konusunda önemli adımlar attı. Ama en önemlisi bence yaşamında iki hobisi oldu.

Boş zamanlarını değerlendirme konusunda benim gibi zorluk yaşamıyor. Üstelik her ikisine dilediği zaman, dilediği şekilde ulaşabiliyor.

Öyle büyük paralar harcayıp, özel ortamlar hazırlamamıza da gerek kalmıyor. Bir top ve satranç takımı yeterli.

Tavsiye ederim, deneyin. Mutlaka işe yarayacaktır.

Yayın tarihi: 08.04.2011
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (4)

Nuran hn verdiğiniz bilgiler için teşekkürler. Ben son bir haftadır bu sıkıntılar ile uğraşıyordum. çok yardımcı oldunuz. teşekkürler.

08.04.2011 15:33:54 arife canbaz

Biraz haylaz, hareketli bir çocuk. Dikkati çabuk dağılan, duygusal, özgüveni yüksek benim oğlumun aynısı 98 doğumlu 5 yıl lisanslı yüzdü. 2 yıldır basketbol oynyor,bulunduğu ortamlarda kurallara karşı, dik kendi kural koymak istiyor, mutlaka sivriliyor, bu sene ders başarısıda düştü çünkü çalışmıyor, bu duruma çözüm bulamadım psikolog, pedogog çare etmedi, bildiğini okuyor hiperaktivite desem değil ne yapacağımı bilmiyorum, sizi okudukça zaman zaman kendimi buluyorum ve destek alıyorum,başarılar

4 YORUMUN TÜMÜNÜ GÖSTER