Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

ÖDEVİ BİRLİKTE YAPALIM MI?

 YAZARI TAKİP ET X
Nuran Çakmakçı’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

Eğitim Hürriyet'i Hürriyet Gazetesi yazarı
 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Sizi bilmiyorum ama bir dönem ben de yapmaya kalktım. Sonra cebren ve hile ile vazgeçirildim.

Oğlum okula başladığında verilen ödevleri birlikte yapmaya kalktık. Hele proje ve performans ödevlerine iyice burnumu sokmaya başlayınca biraz oğlum, biraz da sağduyum buna “hayır” dedi. Yardım derken ona yön gösterme ya da konuyu tartışmayı kastetmediğimi anlamışsınızdır sanırım. Yaptığım şey bizzat ödeve hakim olup, onu yapmaya kalkışmaktı.

Yapanlar beni çok iyi anlar. Nedense birçok anne gibi çocuğumun o ödevi yapamayacağına, zamanının yetmeyeceğine, yaşının üzerinde bir çalışma verildiğine o dönem inandım.

Eminim birçok evde bu yaşanmıştır ya da yaşanıyordur.

Hangi anneye sorsanız çocuklarına destek olmak, sözüm ona iyilik yapmak için bunu yaptığını şefkatle anlatır. Öğretmenin fazla ödev verdiğinden, çocuğunun bunun altından kalkamayacağından yakınır.

Zaten o güne kadar sürekli arkasından toplanan, hazıra alışan çocuk da bu ödevi tek başına yapacağını düşünmez. Ödevi kendisiyle birlikte özellikle annesine verilmiş gibi hisseder, bu yardımı garipsemez.

Doğduğu andan itibaren yatağını toplamaya, önüne yemeğini getirmeye, hatta bir yaşa kadar tuvalete götürmeye alışmış bizler için bu çok da tuhaf bir durum değil. Yani ödevi yapması gereken de, yapan da memnundur. Ahh şu eğitimciler, uzmanlar olmasa.

İşin uzmanları, eğitimciler ve pedagoglara göre ise bu sessiz dayanışma pek de normal değil.

Çocukların sorumluluk edinmesini, yeterlilik kazanmasını engelliyoruz

Uzmanlar, ödevleri çocukların kendi çabasıyla hazırlaması gerektiği düşüncesinde. Çünkü her çocuk çok özel durumlar dışında ödevini kendi başına yapabilecek kapasiteye sahip. Ödevlerin herhangi bir nedenle yapılamaması durumunda anne baba önce ödevle ilgili sıkıntının nedenlerini araştırmalı, çocuğunun öğretmeni ile iletişime geçmeli, çocuğunun sıkıntılarını öğretmeniyle paylaşmalı ve dürüstçe kendisini ifade etmesi konusunda destek vermeli.

Çocuklarımıza iyilik yapma isteğiyle onların sorumluluk edinmesini, fiziksel yeterlilik kazanmalarını engellediğimizi bir türlü fark edemiyoruz. Bazen çok ileri yaşlara kadar bu destek sürüyor. Sonunda her adımda anne babaya yaslanan, soran,sormadan hareket edemeyen bağımlı çocuklar yetiştiriyoruz.

Öğretmenler ödevini kendisi yapmayan çocukla özel ilgilenmeli

Burada da öğretmene de çok iş düşüyor. Ödev kontrolü yapan öğretmen, sınıf ortalamasının üstünde bir ödevle karşılaştığında ya da öğrencinin ödev yazısı ile günlük sınıf yazısının birbirine uymadığını gördüğünde önlem almalı. Çocuğu bir kenara çekip, bunu uygun dille kendisinin yapması gerektiğini anlatmalı, bu konuda ısrar devam ederse anne baba ile görüşmeli. Yoksa bazı yerlerde olduğu gibi anne babaların yaptığı ödevleri de sergilememeli.

Öyleyse çocuğumuzun ödevini iş edinmekten vazgeçelim.

Koruyuculuk yaptığımızı sanarak, ona zarar veriyoruz. Çocuğumuzun verilen ödevi herhangi bir nedenle eksik yaparak, sınıf ya da öğretmen karşısında mahcup olmasını istemeyiz. Bunun için de bir çırpıda hem de mükemmel bir şekilde ödevleri bitirip, eline tutuşturmak yerine, ona yol göstermek daha doğru.

“İyi de ödevi biz yaparsak ne olur ki” demeyin, bakın sakıncalarına kararı siz verin:

*Ödevi büyükleri yaptığı için çocukta güvensizlik, yapamama duygusu olur.

*Ödevin başkası tarafından yapıldığını saklama çabasına bağlı olarak yalancılık gelişir.

*Kendi görev ve sorumluluklarını başkasının yüklenebildiğini görmekle kolaycılığa alışır.

*Ödevle gelişecek olan araştırma becerileri eksik kalır.

*Ödev yaparken gelişen merak duygusu ve öğrenmenin eğlenceli tarafı engellenir.

* Çocuğun öz bakım becerisi gelişmez.
 

Yayın tarihi: 23.11.2010
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (4)

ÇOCUKKEN İYİ BİR ÖĞRENCİYDİM. ÖDEVLERİMİ KENDİM YAPARDIM... ZORLANDIKÇA ANNE-BABAMDAN YARDIM ALIRDIM, HAFTA SONLARI DA DESTEK OLSUN DİYE BABAM BENİ OKULUN KURSUNA GÖNDERİRDİ... OĞLUM ŞU AN 5.5. YAŞINDA YAKINDA ANA OKULUNA BAŞLAYACAK..MUTLAKA BENDE ONA YARDIM EDECEĞİM, YOL GEÖSTERECEĞİM. BENCE VELİLER ÇOCUKLARININ ÖDEVLERİNİ YAPMAK YERİNE, ÇOCUKLARININ; ÖDEV YAPARKEN NERELERDE ZORLANDIĞINI, ANLAMADIĞINI ÇÖZMELİ VE BUNU ÖĞRETMENLERİ İLE PAYLAŞMALI, GEREKİRSE DERSLER TEKRAR EDİLMELİ YADA BENİM BABAMIN BANA YAPTIĞI GİBİ DESTEK KURSLARA GÖNDERİLMELİ ÇOCUKLAR... BEN YARARINI ÇOK GÖRMÜŞTÜM...TAVSİYE EDERİM.. SAYGILAR..

Bu konuda size kesinlikle katılıyorum. Ama öğretmenlerin bu konuda davranış ve tutumları da çok önemli. Bir süre ben de sizin gibi "yardım" ettim. Sonra düşündüm bu böyle doğru değil vazgeçtim. Fakat anne ve babaları tarafından yapıldığı oldukça belli olan ödevlere öğretmenler tarafından 90-100 veriliyor, benim oğlumun kendi çabasıyla ve el becerisiyle yaptığı ödevlere 50-60 veriliyor. Gerçi sonuç itibariye kendi sorumluluklarının farkında olan ve bunları yerine getirmeye çalışan bir yetişkin olacak ama teşviği sadece bizden görüyor maalesef, öğretmenlerden değil, ne kadar yeterli olur bilmem.

24.11.2010 00:00:13 Seda Sayın
4 YORUMUN TÜMÜNÜ GÖSTER