Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

EĞİTİM, 7 YAŞINDAN ÖNCE BAŞLIYOR

 YAZARI TAKİP ET X
Nuran Çakmakçı’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

Eğitim Hürriyet'i Hürriyet Gazetesi yazarı
 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Bütün gün direksiyon sallıyor. Varı yoğu çocukları. Kimden eğitimle ilgili ne duyarsa koşuyor. Kızlarına İngilizce öğretmek için kursun kapısını çalıyor, iyi bir dershane için sınavdan sınava koşturuyor. Çocukları için arkadaşlarından kitap topluyor.

Kendi okumamış, çocuklarını okutmaya çalışıyor, onların diplomalarını hevesle bekliyor.

Geçtiğimiz günlerde ağlamaklı yanıma geldi:

“Benim iki kızım var. İkisi de birbirinden beter. Sadece birinin zayıfı 8. Ellerine kitap, defter aldığını görmedim. Ne olur yardım edin”

Çaresiz, üzgün ve kızgın. Umut bağladığı kızları okumak istemiyor, babalarını ve büyük olasılıkla annelerini hayal kırıklığına uğratacaklar.

Babanın bütün planları alt üst olmuş durumda. Sık sık özeleştiri yapıyor, “Acaba onları ihmal mi ettim?” diye yüksek sesle kendisine soruyor. Onlara okulu, okumayı sevdiremediği için suçluluk duyuyor.

Kızlarına sunduğu imkanları tek tek sıralıyor. Biraz sakinleştirip, eşini çağırıyorum. Aradan uzun bir süre geçiyor, eşi kapımı çalıyor.

O da çocuklarından sürekli şikayet ediyor. Biraz sakinleştirdikten sonra soruyorum:

“Çocuklarınızla son zamanlarda ne paylaştınız? Onlara sürekli ödev hatırlatmaları ve çalışmalarını söylemeleri dışında ne yaptınız?”

Anne şaşırdı, biraz hafiften de sinirlendi.

Aslında sözünü ettiğim bu aile gibi birçok kişi çevremde çocuklarından sürekli yakınıyor, eleştiriyor.

Yakın bulduklarıma, samimi olduklarıma hep aynı soruyu soruyorum.

“Çocuklarınızla gerçekten ders dışında ne kadar vakit geçirip, sohbet ettiniz?”

Bazen farkında olmadan çocukları ihmal ediyoruz

Birçoğu bütün gün birlikte olduğundan, bazıları aynı evde yaşadıklarından söz edip, bütün bunları beraber geçirdiği zamana saymaya çalıştı.

Bazıları ne demek istediğimi gayet iyi anladı.

Evet, çocuklarımızla birlikte yaşıyoruz belki, ama gerçekten onları dinliyor muyuz? Sorunları bu safhaya gelinceye kadar anlıyor muyuz? Ya da onları okuldan soğutan, eğitimden, araştırmadan bu kadar nefret ettiren nedenleri irdeliyor muyuz?

Bence hayır.

Bazen günlük koşturmada, yakınlarımızın, kardeşlerimizin, eşlerimizin sorunlarıyla uğraşmaktan çocukların yaşadıklarını göz ardı ediyoruz.

Sorun kriz olarak karşımıza çıkınca da dizlerimize vuruyoruz.

Biraz önce verdiğim örnekteki gibi hayal kırıklığı yaşıyor, mutsuz oluyor, kendimizi yalnız hissediyor, umutsuzluğa kapılıyoruz.

Eğitimin okulla 7 yaşından itibaren değil, çok küçük yaşlarda başladığını, koşulsuz sevginin eğitimin vazgeçilmez bir parçası olduğunu öğrenebilsek belki sorunların üstesinden daha kolay geliriz. Ne dersiniz?
 

Yayın tarihi: 15.03.2011
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (14)

SİZCE...ÇALIŞARAK ONA HAKSIZLIKMI EDİYORUM..BEN KÜÇÜKKEN ANNEM ÇALIŞIRDI VE OKULDAN EVE GELDİĞİMDE O YOKSA KIZARDIM...ÇALIŞMICAM BÜYÜYÜNCE DERDİM..AMA ŞİMİD BENCE ÇALIŞIYORUM.ACABA OĞLUMDA BÖLEMİ DÜŞÜNÜYO..::(( OFFFFFFFFFF

17.03.2011 11:06:44 sevgi şeker

Çocuklar aslında büyükleri çok iyi anlıyor. Çalışan anneler olarak onlara haksızlık yapmıyoruz. Eve geldiğimizde onlarla gerçekten birlikte olmak, onları dinlemek, göz teması, ten teması kurmak bence herşeyi telafi eder

18.03.2011 09:26:01 Nuran Çakmakçı

hayır canım çalışarak ogluna haksızlık etmiyorsun.. eminim oda seni ögrnek alıyordur çalışkanlığını

18.03.2011 13:53:44 damla akdemir

ÇALIŞAN BİR ANNE OLARAK..BAZEN KENDİMİ SUÇLUYORUM..ONA VAKİT AYIRAMADIĞIMI,,,,ONU İHMAL ETİİĞİMİ DÜŞÜNÜYORUM...AMA ONUN İÇİN ONUN GELECEĞİ İÇİN ÇALIŞIYORM...ONA BU UFAK YAŞINDA ANLATMAK SANIRIMN ZOR..AMA OĞLUMLA ÇOOK VAKİT DİİLDE KALİTELİ GÜZEL VAKİT GEÇİRMENİN ONA DAHA VERİMLİ OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜM.O YÜZDEN İÇİM BİRAZ DAHA RAHAT..EVE GİDİNCE ONU LA HER DAKİKAMI DOLU DOLU GEÇİRİYORUM..BERABER ÇOK ŞEY YAPIYORUZ OYUNLAR OYNUYORUZ..MASALLAR ANLATIYORUZ.ONUNLA SOHBEY-T EDİYORUM..KONUŞUYORUM....

17.03.2011 11:01:16 sevgi şeker
14 YORUMUN TÜMÜNÜ GÖSTER