Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

ANA-OĞLUN HASTALIKLA MÜCADELESİ

 YAZARI TAKİP ET X
Nuran Çakmakçı’nın YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

Eğitim Hürriyet'i Hürriyet Gazetesi yazarı
 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Yaklaşık iki haftadır peşimizi bırakmayan, kurtulmak için her türlü çabayı harcadığımız zencefilden, tarçına, baldan, limona denediğimiz kışı seven griple ailece mücadele halindeyiz.

Bizim ergen irisinin bile tüm enerjisini alıp götüren bu mikroba oğlumla aynı anda yakalandık. Ana-oğul üzerimizde battaniyeler, elimizde mendiller burnumuzu çeke çeke iki hafta geçirdik. Onda öksürük, bende bir türlü geçmeyen burun akıntısı kaldı geride.

Eşimin hazırladığı tavuk suyu çorbalar, müthiş kahvaltılara bile yan gözle bakıp, yatağa çekildik. Uzun bir aradan sonra oğlumun ilk kez ateşi bu kadar yükseldi. Annelik var ya serde, her şeyi bir kenara bırakıp gece yarıları onun başında bekledik. Çünkü inatçı ateş bir türlü düşmek istemedi.

Bizimki çocukluğundan itibaren alışkın olduğu üzere hemen soyunup banyoya daldı. Küvetin içine girdi, ılık suyu açtı, bir süreliğine rahatladı. Yatağa neredeyse çıplak vaziyette üzerinde bir çarşafla uzandı ama ateşle mücadelesi devam etti. Koca bir adam olduğundan şurubu da çocukça bulduğu için kapsül şeklindeki ilaçlara başladık. Onları yutmada zorluk çıkarmadığı için bir kere daha şükrederek birlikte sabahladık. 

Bütün bunları yaşarken eski günlere döndüm. Küçükken ateşlendiğinde başucunda bekler, hatta uyurum diye iki saatte bir alarmı ayarlar, bir süre sonra da odama alır sabırla ateşinin düşmesini beklerdim. Cem ise hastalığı biraz daha kullanarak iyice yanı başıma sokulur, biraz naz, biraz kaprisle dilediğini yapardı.

Gördüm ki, aradan 13 yıl geçmiş bizim hanede değişen bir şey olmamış. Yine aynı manzara...

Küçüklüğünde mini tombul elleri ellerimde, bacakları bacaklarımın arasında şefkat isteyen minik, bu kez yanakları kırmızı ama ayak ve elleri kocaman, iri kıyım bir çocuk olarak kucağıma sokulmaya, küçük adam olarak sevgimi hissetmeye çalışıyordu.

Eminim kocaman bir adam olduğunda da değişen bir şey olmayacak. Her ikimizin de sağlığı yolunda giderse aynı şefkati 30’unda, 40’ında da dile getirmese de arayacak. Doğrusu ya hastalık olmasa bu an ikimizin de keyif aldığı özel anlar.

Şimdi ikimiz de iyileştik, zor iki hafta geçirdik. Aman dikkat, bu virüsle mücadele zor ama işin içine biraz şefkat girince çekilmez anlar daha da sevimli hale geliyor.
 

Yayın tarihi: 17.01.2012
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI (4)

Çok geçmiş olsun Nuran Hanım ikinize de. Umarım en kısa sürede atlatırsınız.

17.01.2012 17:26:26 cennet ateş

Çok teşekkürler. Büyüklerimiz kar yağsa da mikrop kırılsa derler. Kar yağdı umarım bu salgın azalır.

17.01.2012 21:00:58 Nuran Çakmakçı

Saygı ile.. Sezginiz doğru; kısmet olur da askere gönderdiğinizde bile, tembihleriniz olacaktır. Ben hepsini yaşadım. Bilgiçlik bedava; efendim sokağın havasını doğrudan ağzıma almıyorum; kaşkolla ağzımı kapatıyorum. Tezden iyileşmenizi diliyor, yuvanız şenlensin diyorum.

17.01.2012 13:18:57 Nadir Şener Hatuınoğlu

Çok teşekürler. Aman dikkat edin....

17.01.2012 16:29:17 Nuran Çakmakçı
4 YORUMUN TÜMÜNÜ GÖSTER