Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.
Hurriyet.com.tr Hürriyet Aile
 

ÇOCUKLARIMIZ KİRLENMESİN

 YAZARI TAKİP ET X
Arzu Hoşgör’ün YENİ YAZILARI yayınlandıkça e-posta yoluyla haberdar olmak ister misiniz?

 
 

PAYLAŞIM
  • PAYLAŞ
  • PAYLAŞ
    Adınız *
    Alıcı E-Posta Adresi *
    Mesajınız

Küçüklüğümden beri, yani çocukken, oyuncak bebeklerim benim çocuklarım olurdu.

Annelik yapardım onlara.

Rahmetli canım dedemle yarım saat telefonda konuşur, çocuklarımı anlatırdım ona; hem de her gün.

Hiç sıkılmaz dinlerdi beni, uzun uzun… “Çok tatlılar, çok seviyorum onları ya da hastalandılar çok üzüldüm” diye. 

Dün gibi hatırlıyorum…

Hatta anneme de derdim ki “Anne büyüyünce 3 çocuk yapacağım ve sen de büyütmeme yardım edeceksin.” 

Küçüklüğümden gelir çocuklara olan aşkım, sevgim ve hatta sabrım : )

Kokuları, o yalansız, dümdüz dünyaları huzur verir bana.

Öper koklarım da, yetmez sanki…

Saatlerce kucağımda kalsalar ve hiç durmadan koklasam, öpsem, şarkılar söylesem ve o an dursa… Böyle hissederim, o kadar çok severim çocukları.

Ben büyüdüm, anne oldum. Bir kızım var şimdi; küçüklüğümdeki 3 çocuk hayalimi gerçekleştiremedim belki ama bayılıyorum hâlâ çocuklara ve onların bembeyaz dünyalarına…

Kızımla beraber olmaya, sohbet etmeye, oyun oynamaya, onu okşamaya öpmeye doyamıyorum; doğduğundan beri de hiç değişmedi bu.

Hatta arkadaşları gelince de onlara eşlik etmek ve onların kendi aralarındaki sohbetlerini dinlemek, kendilerine ait dünyalarına tanık olmak hayattaki en büyük keyfim.

Çocuklar bizim çocuklarımız; geleceğimiz onlar…

Onlar hep mutlu olsunlar, hep gülsünler istiyorum kahkahalarla.

Hep böyle tertemiz kalsınlar istiyorum.

Kimse onların dünyalarını, çıkarları uğruna yıkmasın istiyorum.

Ağır, taşıyamayacakları yükler yüklenmesin omuzlarına, küçücük yaşlarında.

Suçluluk duygusu aşılanmasın bilinçaltlarına, sevgisizlik işlenmesin o minicik kalplerine.

Çocuk, kaç yaşında olursa olsun, hep çocuktur ve hiçbir şeyin sorumlusu değildir.

Yürekten diliyorum; çıkarları uğruna, öfkelerine yenilen insanlar kullanmasın çocuklarımızı, sığınmasınlar arkalarına, uzak dursunlar böyle insanlar çocuklarımızdan.

Yürekten diliyorum; dünyadaki tüm çocuklarımızın karşısına, yolu hep sevgiden geçen, kalpten ve sevgi ile konuşan insanlar çıksın ve çocuklarımız hep gülsün.

Arzu ben, çocuklarımızın çocuk olduğunu idrak eden ve onlara travmalar yüklemeyen, yaşatmayan yetişkinlerle dolu bir dünya hayal eden, sevgi dolu bir anne…

Yayın tarihi: 14.10.2014
PAYLAŞIM
  Yorum yazabilmek için lütfen üye girişi yapın
OKUYUCU YORUMLARI
Bu yazar yazısına henüz yorum yapılmadı.